Sert geçen kış mevsimi sonrasında bu hafta daha ılıman bir havaya geçiş yaptık. Hem iklim hem de mevsimler geçiş aşamasına başladı. 19 Şubat’ta ilk olarak havaya düşen kor ve ateş anlamı taşıyan Cemre, daha şimdiden içimizde umut ışıkları yaktı.
Geçtiğimiz haftalarda sağanak yağışın ardından yaşadığımız sel felaketinde can kaybı yaşanmaması hepimizi sevindirirken derelerin taşması köprülerin yıkılması ise yine canımızı yaktı. Doğayı böylesi hoyrat ve geleceği düşünmeden tüketme çabamız bize bu şekilde dönmüş oldu.
Onca yok edişe onca çabasızlığa rağmen doğa yine bize tüm imkanlarını kullanarak yaz aylarında endişelerimizi bir nebze de olsa giderici şekilde cömertliğini gösterdi. Son yağışlar sonrası barajların dolması, 2026 yılı yaz mevsimini susuz geçirmeyeceğimizin sinyalini az da olsa verdi. Yine tedbiri elden bırakmamamız gerektiğini hatırlatarak suyu israf etmeden temel ihtiyaçlarımızı giderecek şekilde kullanmamız gerekiyor.
Doğanın bize sunduklarını hoyratça harcamak yerine düzen ve disiplin içerisinde hareket etmekte fayda var.
Doğa yavaş yavaş uyanıyor, 26-27 Şubat’ta suya ardından gelen haftada da toprağa düşecek olan cemre sonrasında önce ilk bahar ardından da yaz mevsimi bizleri bekliyor. Ancak bu uyanışa bizim de ayak uydurmamız gerektiği kesin.
Yalnızca suyu temel alarak adımlar atmak yanlış… Çevreyi temiz tutmak, kent merkezlerine daha çok ağaç dikerek doğanın büyümesine katkı sağlamak ve bilinçli nesiller büyütmek de bu uyanışta bize düşen görevler arasında.
Daha sağlıklı, daha temiz, daha yaşanılabilir bir dünya için birlik olup bu yönde hareket etmemiz gerekiyor. Bunu yapmak çok zor değil.