Yörükten kendini dinler ormanda; yürür, düşünür
Gece eli titrer uyurken; sezer, anımsar geçmişi
Perde açılır renkli rüyalara, yıldızlara mırıldanır.
İnce şarkı söyler yüreğinden, değer eski bestelere
Teskin eder dalgalar, arada fırtına içine sertçe eser,
Karlı gecede mevsim değişir dudaklardan öpünce
Yağmur sel olur, bitirir geleceği, geçmişi ters yüz eder
Yaşayamaz insan tutkusuz, kiraz çiçek döker,
Bilerek dalar devinen suya nehirde, cesaret eder
Gücü yerinde; ruhu, bedeni sağlam, ışıldar gözleri
İyileşme uzun sürer, tutku ile çoğalır ömür.
Yazılanı okur, erken dönemden sevdaları insan eder
Kendi dilini kurar baştan sülale, işaretlerden dönerek
Dalar suya tek başına hayalinde, kal benimle istencidir,
Gitme bensiz ormana, olası aşk başlar yörükle
Kal benimle. Ellerim cennet kapısı, açılacak kör sözlerin
Sınırlar aşılır, alışkanlık biter, yeni zaman gelir
Mevsim başarır, kadın aklıyla kurulan
Hayat güzel yaşanır, öğrenince kuşlarla şarkılardan
Elde var hayatımız, düşün, omurgalı yıllardan
Portakal ağacı çiçek açar, biriken sözler yayılır ülkelere
Yüzle, gözle güzel şekil alır bayramda yüzümüz
Sevda duyumsanır, görünmez aşk dillendirir.
Hoş yaşanır denizler dağlar çiçekler seninle.