Uzundere'deki evlerinde geleneksel yöntemlerle üretim yapan anne-oğul, hiçbir katkı maddesi kullanmadan hazırladıkları ekmekleri, Tortum Şelalesi girişinde bulunan büfelerinde satışa sunuyor. Özellikle şelaleyi ziyaret eden yerli ve yabancı turistlerin yoğun ilgi gösterdiği ekmekler, gün içerisinde kısa sürede tükeniyor.

Sabahın erken saatlerinde üretime başladıklarını belirten Ömer Faruk Özgelen, doğal ve sıcak ekmeğe olan ilginin her geçen gün arttığını söyledi. Üretime yetişmekte zorlandıklarını ifade eden Özgelen, 'Tamamen doğal malzemeler kullanıyoruz. Annemle birlikte emek veriyoruz. İnsanlar katkısız ürün arıyor. Gelen birçok kişi tekrar almak için geri dönüyor' dedi.

Şelale çevresine gelen ziyaretçiler ise hem doğanın eşsiz manzarasını izlediklerini hem de doğal köy ekmeği tatma fırsatı bulduklarını belirterek üreticilere teşekkür etti.

Doğallığı ve aile emeğini ön plana çıkaran bu küçük üretim hikâyesi, Erzurum turizmine de farklı bir lezzet katkısı sunuyor.

'Biz onların şahidiyiz, onlar da bizim şahidimiz'

Çok mutlu olduğunu belirten kardeşlerden Ahmet Can Sarıpınar, Mersin'in Tarsus ilçesindeki bir ilki inşallah gerçekleştirdiklerini söyledi. Sarıpınar,'Aynı zamanda nikah kıymamız da yetmiyormuş gibi biz onların şahidiyiz, onlar da bizim şahidimiz olacak. Bu mutluluğumuz birbirimize daha teselli, daha daimi mutluluk vermesi umuduyla, inşallah onu bekliyoruz' dedi.

Mutluklarını dile getiren Ayşe Sarıpınar ise 'Ahmet Can Sarıpınar'ın kız kardeşiyim. Bu güzel kararı beraber aldık, ileriye dönük bir hatıra olarak kalmasını çok istedik. Bizim için de enteresan ve güzel bir anı olarak kalacak' diye konuştu.

Damat Çağlar Keskin'de, 'Normalde nikahta iki aile birleşir, şu an üç aileyi birleştireceğiz. Bu güzel günü beraber kutlayacağız inşallah' ifadelerini kullandı.

'Bir ilk gerçekleşti, gerçekten çok mutluyuz'

Evlendirme memuru Kadir Somer ise, 'Dünya genelinde evlilik oranlarında düşüş var ama biz Tarsus'ta çifter çifter nikah akdi gerçekleştiriyoruz. Tarsus'ta bir ilk gerçekleşti. Gerçekten çok mutluyuz. İki kardeş aynı anda nikah akitleri gerçekleşti ve birbirlerine şahitlik yaptılar. Ben öncelikle Tarsus Belediye Başkanımız Ali Boltaç olmak üzere Tarsus Belediyesi ailesi olarak çiftlerimizin evliliklerinin hayırlı, kolay ve bereketli geçmesini diliyor, bu birlikteliğin çiftlerimize ve ailelerine hayırlar vesile olmasını Cenab-ı Allah'tan niyaz ediyorum. Temennimiz şudur, bir heves değil, bir nefes olsun. Heves yorar, nefes yaşatır. İnşallah birliktelikleri, bu samimiyetleri sonsuza kadar devam etsin' şeklinde konuştu.

Somer, nikahları kıymasının ardından cüzdanları gelinlere verdi.

Bahçeye arkadaşları ile birlikte gelen ziyaretçilerden Meral Keskin, 'Pazardan gidip almak yerine gelip buradan toplamak istedim. Dalından çilek toplamak gerçekten çok güzel bir deneyim çileği çok severim' dedi. İstanbul'dan tatil için Marmaris'e gelen Gülşah Güyük de, 'Marmaris'e bu kadar yakın mesafede olması çok güzel, gelip çok sevdiğim çileği kendim topladım' diye konuştu.

'Toprağa ne ekersen onu biçersin'

Tarım hayatının okul yıllarında başladığını anlatan Kerim Öztürk, Balıkesir Tohum Üretme İstasyonu'nda sebzecilik üzerine ihtisas yaptığını belirterek, 'Afyon'dan Erzincan'a kadar birçok yerde görev yaptık. Vatandaşa çok şey öğrettik, kendimiz de çok şey öğrendik. Memlekete faydalı olmaya çalıştık' dedi. Yaklaşık 25 yıldır Çamlı Mahallesi'nde yaşadığını söyleyen Öztürk, emekli olduktan sonra tüm birikimini toprağa yatırdığını anlatarak, 'Marmaris İlçe Tarım Müdürlüğü'nden emekli oldum. Emekli ikramiyemi de buraya yatırdım. İlk olarak şeftali ve erikle başladık. Ağaçlar yaşlanınca kestik, ardından çilek üretimine yöneldik. Şimdi çilekte başarılı olmak için çalışıyoruz' diye konuştu.

'Hepsi benim çocuklarım gibi'

Yetiştirdiği ürünlere büyük bir emek verdiğini ifade eden Kerim Öztürk, çilek üretiminin göründüğü kadar kolay olmadığını söyledi. Öztürk, 'Çilek yetiştirmek dışarıdan kolay görünüyor ama işin içine girince öyle değil. Dikiyorsun tutmuyor, çürüyor. Bütün kış bununla uğraşıyorum. Tutmayan yerlere yeniden dikim yapıyorsun. Sürekli emek istiyor. Hastalık olunca moralin bozuluyor ama verim iyi olursa, gelen giden memnun kalırsa bütün yorgunluk gidiyor' dedi.

Ürünlerin bakımını büyük bir titizlikle yaptığını belirten Öztürk, 'Hepsi benim çocuklarım gibi. Yaşım ilerlediği için artık tek başıma yetişemiyorum ama oğlum yaklaşık 10 yıldır bana destek oluyor. O da toprağa bakmayı, üretmeyi ve geçimini topraktan sağlamayı öğrendi. Toprak ne verirsen sana onun kat kat fazlasını veren bir berekettir' ifadelerini kullandı.

Çilek sezonu aylarca sürüyor

İklim şartlarının uygun olması sayesinde çileğin uzun süre ürün verdiğini belirten Kerim Öztürk; 'Bir yandan meyvesini topluyoruz, bir yandan çiçek açıyor. İçinden yeni çıkanlar oluyor. Bunlar da büyüyüp çiçek açacak. Yani sezon üç-dört ay boyunca devam ediyor. Çilek sezonu Ağustos ayına kadar azalarak sürüyor' dedi. Bahçeye gelen ziyaretçilerin dalından çilek topladığını belirten Öztürk, 'Buraya gelenler oluyor. Çilek topluyor, yiyip içip sohbet ediyoruz. Güzel vakit geçiriyoruz. Rahatlıkla yiyebilirler, önce sağlık' diye konuştu.

'12-13 bin fideyi kendi emeğimizle diktik'

27 yaşındaki Atacan Öztürk ise çocukluğundan bu yana toprağın içinde büyüdüğünü belirterek, üretimin büyük emek istediğini anlattı. Yaklaşık 10 yıldır aktif olarak çilek üretimi yaptıklarını ifade eden genç üretici, 'Burada ziyaretçilerimize yönelik çilek üretimi yapıyoruz. İnsanlar gelip çileklerini kendileri topluyor. 'Kendin topla, kendin ye' şeklinde bir sistem uyguluyoruz' dedi. Bahçedeki tüm üretimin aile emeğiyle gerçekleştiğini söyleyen Atacan Öztürk, 'Geçen yıl araziyi dinlendirdik, hiçbir şey ekmedik. Bu yıl gerekli hazırlıkları yaptıktan sonra yaklaşık 12-13 bin fide diktik. Hepsini tamamen kendi emeğimizle diktik. Aralarını açıp elimizle bastırarak tek tek yerleştirdik' diye konuştu.

'Toprak insanı dinlendiriyor'

Çileğin hassas bir ürün olduğunu vurgulayan Atacan Öztürk, 'Çileği yanlış şekilde çekip koparırsanız bitkinin ömrü zarar görebiliyor. Güzel bakılırsa dört yıla kadar verim alınabiliyor. Sulaması, güneşi ve bakımı çok önemli' dedi. Kimyasal ilaç kullanmamaya özen gösterdiklerini ifade eden genç üretici, zararlılarla doğal yöntemlerle mücadele ettiklerini belirterek, 'Babamın yıllardır uyguladığı doğal yöntemleri kullanıyoruz. İnsanların doğaya yönelmesini, kendi sebze ve meyvesini yetiştirmesini tavsiye ediyoruz. Toprak insanın enerjisini alıyor, rahatlatıyor. Sağlık ve huzur veriyor' dedi.

İki nesil aynı bahçede üretim yapıyor

Bahçede yalnızca çilek değil, domates, biber ve patlıcan gibi ürünlerin de yetiştirildiğini belirten aile, üretimi bir yaşam biçimi olarak gördüklerini söyledi. Atacan Öztürk, 'Burada iki nesil birlikte çalışıyoruz, aile olarak üretimin içindeyiz.' ifadelerini kullanarak gençlerin tarıma ilgisinin artmaya başladığını belirtti.

Emir Kılıç isimli çocuk, 'Öğretmenlerim ile oyun oynadım. Burayı keşfettim. Doğayla iç içe, arkadaşlarımla olduğum için çok mutluyum'

Çamlı Köyü Çocuk Köyü Orman Okulu Atölye öğretmeni Hazal Akdeniz, 'Çamlı çocuk Köyünde Muğla Büyükşehir Belediyesi'nin hazırladığı tıbbi bitkiler ve koleksiyon bahçesi bulunmakta. Çocuklarımıza atölyelerde bu bölgeyi de gezdiriyoruz. Çocukların hiç görmediği bitkileri, ağaçları görmesini sağlıyoruz. Çocukların doğaya daha da yaklaşmalarını ve farkındalıklarının artmasını sağlıyoruz. Çocuklarımız son zamanlarda teknolojiyle çok vakit geçirdikleri için doğadan koptular. Bizim amacımız çocukları tekrar doğaya çağırmak, doğada vakit geçirmelerini sağlamak ve farkındalıklarını oluşturmak. Bu yüzden herkesi Çamlı Çocuk Köyüne bekliyoruz' dedi.

Samsa, atölyesinde pirinç ve bakır işleyerek antika restorasyonu yapmanın yanı sıra, sanayide dahi bulunamayan nadir parçaları üretiyor. Yurt içi ve yurt dışından müşteri kitlesi bulunan Samsa'nın el emeği ürünleri arasında en fazla dikkati çekenlerin başında ise 1800'lü yıllarda aydınlatma amacıyla kullanılan karpit lambaları geliyor.

Ham pirinç ve pirinç borular işlenerek tamamen el emeğiyle ortaya çıkarılan bu lambalar, kalsiyum karbür (karpit) taşı ile suyun reaksiyona girmesiyle ışık saçıyor. Su ve taşın birleşmesi sonucu açığa çıkan asetilen gazının yüksek ısı ve basınç üretmesi nedeniyle özel bir mühendislik çalışması da yürüten Samsa, lambanın tanklarını 82 bar basınca dayanabilecek sağlamlıkta tasarlayarak bu düzeneği aslına uygun ve güvenli şekilde günümüze taşıyor.

'Geçmişini bilmeyen insan gelecekte başarılı olamaz'

Ender Samsa, yaptığı açıklamada, gençlik döneminde babasının kendisini atölyede yetiştirdiğini ve metal bilgisinin ondan miras kaldığını söyledi. Bu tecrübeyi antika tutkusuyla birleştirdiğini belirten Samsa, 'Geçmişteki değerli objeleri gelecek nesillere gösterelim istedim çünkü geçmişini bilmeyen insan gelecekte başarılı olamaz. O yüzden atölyemizde hem eski kullanılmış olan eşyaların restorasyonunu hem de tamirini yapıyoruz' dedi.

'Bunu başarmadan ölmeyeceğim inşallah'

Atölyeyi kurmaktaki en büyük amacının çocuklarına rol model olmak olduğunu vurgulayan Samsa, Türk insanının neler yapabileceğini göstermek istediğini ifade ederek, 'Yüzyıllardır hep yabancı milletlerin ürettiği eşyaları kullandık. En fazla yapabildiğimiz, o ürünleri kullanmaya devam edebilmek için onlara parça yapmak, yedek parça üretmek ya da tamir etmek oldu. Neden bizim ürettiğimiz bir ürünü dünya tanımasın? Türk insanının istediği zaman neler yapabileceğini dünyaya göstermek istiyorum ve bunu başaracağıma inanıyorum. Bunu başarmadan ölmeyeceğim. Bu konuda iddialıyım' diye konuştu.

'Atalarımızın çektiği zorlukları yeni nesillere öğretmek istedim'

Samsa, 1800'lerin ikinci yarısında kullanılmaya başlanan ve 1940'larda elektriğe yenik düşen karpit lambasının madenlerde, ilk arabalarda ve bisikletlerde kullanıldığını hatırlatarak, şunları kaydetti:

'Maden sektöründe, o dönemki ilk arabalarda ve ilk bisikletlerde rüzgara karşı da dirençli olduğu için aydınlatma amacıyla kullanılmış. Aynı zamanda asetilen gazı kaynak sektöründe kullanıldığı için çok güçlü bir gazdır. Alev miktarını ayarlayarak basit lehim ve kaynak işlerini de yapabilirsiniz. Benden başka yapan yok diye biliyorum. Antika tutkumuz var. Bu sebeple ben de karpit lambaları yapmaya başladım çünkü eski ürünlerin hepsi tamamen insana yönelik yapılmış. Arıza yapmıyor. İki sene sonra eskiyip atmak zorunda kalmıyorsun. Yıllarca kullanabileceğin tasarımda ve sağlamlıkta ürünler yapmışlar. Biz bugün bu atölyede bu geleneği sürdürmeye çalışıyoruz. Örnek veriyorum, şarjlı bir ürünü bir saat kullanıyorsun, sonra sana verdiği elektriği senden geri alıyor çünkü tekrar şarj etmen gerekiyor. Kalsiyum karbür taşı zaten doğada cevher olarak fazlaca bulunuyor. Suyu da Allah vermiş. Neden kullanmayalım? Birinci Dünya Savaşı ve Çanakkale cephelerinde atalarımız bu lambalardan fazlaca istifade etmişler. Biz onlarla övünen bir nesiliz. Övünmekte haklıyız ama onların çektiği zorlukları da bizden sonra gelecek nesillere öğretebilmek için bu lambayı yapmak istedik.'

Özel tasarım tanklar 82 bar basınca dayanıklı

Karpit lambasının yapımında ham pirinç ve pirinç boru kullandığını, ürünlerin belli testlerden geçtiğini aktaran Samsa, basınca dayanıklılığın büyük önem taşıdığına dikkati çekti. Samsa, asetilen gazının açığa çıkarken yüksek basınç ve ısı ürettiğini belirterek, 'Buna dayanıklı bir tank olması gerekiyor. Biz tankımızın hacmini hesapladık. Buraya konulan taşın üretebileceği basıncı hesapladık ve bunun yaklaşık 3-4 katına dayanabilecek bir tank tasarlayarak yaptık. Şu görmüş olduğunuz basit tank 82 bar basınca dayanıklı. Bu ürünlere talep de var' diye konuştu.

'Bu ürünleri dünyaya tanıtmak istiyorum'

Ender Samsa, hedefinin sadece tamiratla sınırlı kalmadığını da vurgulayarak, el emeği ürünlerini dünya çapında tanıtmak istediğinin altını çizdi. Mevcut çalışma alanının küçüklüğüne dikkati çeken Samsa, 'Aslında gençlerimizi özendirebilmek için bu tip ilgi çekici ürünlerin yapılması gerekiyor. İlgilerini bu yöne odaklayabilirsek, bu sanatı benden sonra yapabilecek hevesli arkadaşlar yetiştirmek istiyorum' değerlendirmesinde bulundu.

Evlerinin küçük bir bölümünü oluşturan 12 metrekarelik atölyede çalışmalarını sürdürdüğünü anlatan Samsa, bu kısıtlı alanda ortaya çıkardıkları ürünlere ilişkin şu bilgileri paylaştı:

'Tamamen el yapımı pirinçten çakmak yaptım. Kullanıcısı olduğum için kendime pirinç pipo yaptım ve bu da meraklıların gerçekten çok hoşuna gitti. Değerli eşyalar için darbelere ve suya karşı dayanıklı saklama kabı ürettim. Karpit lambasının yanı sıra çok daha başka projelerimiz de var. Ürünlerinin restorasyonu için sıra bekleyen arkadaşlarımızı kırmamak adına onları biraz erteliyorum. Çizimleri, hesapları hazır. İnşallah karpit lambasından sonra sırayla onları da yapmaya başlayacağım. Ayrıca piyasada bulunmayan ya da yapılamayan parçaları da yapıyorum.'

'Amacım, arkamızda üretmeye meraklı bir nesil bırakmak'

Özel siparişler üzerine de çalıştığını dile getiren Samsa, yakın zamanda 1,5 metrelik maket bir gemiye tamamen el işçiliğiyle pirinç çapa ürettiğini söyledi. Bu tarz zorlu parçaların üretiminin vakit aldığını ancak ortaya çıkan sonuca değdiğini belirten Samsa, 'Dediğim gibi amacımız gençleri biraz özendirmek, arkamızda üretmeye meraklı bir nesil bırakmak. Bunu ne kadar başaracağız bilmiyorum' ifadelerini kullandı.

'Rol modelim babamdı'

Atölyenin kuruluş hikayesinden ve babasının kendi üzerindeki etkisinden de bahseden Samsa, sözlerini şöyle tamamladı:

'Rahmetli babam da emekli makine mühendisiydi. Çok meraklıydı. Biz bu eve ilk yerleştiğimizde, 20 sene önce burası kömürlüktü. Buraya kendine göre bir şekil verdi. Sürekli buradaydı. Evimize tamirci geldiğini hatırlamıyorum. Benim rol modelim oydu, hep onu örnek aldım kendime. Son 3-4 senedir de burayı biraz daha geliştirerek, antika restorasyonunda kullanılan basit makineler ve diğer eksikleri tamamlayarak onun yadigarını yaşatmaya çalışıyorum. Belki benden sonra da oğlum yaşatacak.'

Bakır kalaylama mesleğinin son temsilcilerinden olan Amiklioğlu, gelişen teknolojiye bağlı olarak unutulmaya yüz tutmuş mesleğini gelecek kuşaklara aktaracak çırak bulamıyor. Bir dönemin en gözde mesleklerinden biri olan kalaycılık mesleğinde ustaların şimdilerde çalıştıracak çırak bile bulamadıklarını belirten Amiklioğlu, kalaycılık mesleğinin yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kaldığını söyledi. Mesleği öğretecek çırak bulamamaktan şikayetçi olan Amiklioğlu, mesleğinin devam etmesi için bakır kalaylamayı gençlere öğretmek istediğini, ancak çok sevdiği mesleğini öğretecek ve yetiştirecek eleman bulamadığını belirtti.

10 yaşından beri bu meslek sayesinde ekmek parası kazandığını belirten Amiklioğlu, '10 yaşındayken mesleğe başladım. Ömer ustam vardı, askere gidene kadar ustamın yanında çalıştım. Biz ilk önce kap yıkarız. Ondan sonra ocakta kalay yaparız. Askerden geldikten sonra ustam bana dükkan açtı ve bana çok yardımcı oldu. Yaşım 65 oldu. Halen çalışıyorum. Eski ustalarımız bana dükkanının karşısında iş yeri açtı. İşim olmazsa bana iş verirdi. Ustam bizi bu meslekte bayağı geliştirdi. Allah razı olsun, ustam babam gibi kıymetliydi. Askere gidene kadar ustamın yanında çalıştım' dedi.

Mesleğini severek yaptığını belirten Amiklioğlu, '5 çocuğumu bu meslek sayesinde büyüttüm. Hepsini de okuttum. Eskiden mesleğimiz çok iyiydi. Şu anda da 5-6 seneden beri iyi, mesleğimiz çok güzel ve kolay bir meslek. Ben 55 seneden beri bu mesleğin içindeyim. Çevremdeki herkes bakır kullanıyor. Bu meslekte eleman yok, yetişmiyor. Çünkü 'bu meslek kirli ve zor' diyorlar. Meslek öğrenen yoktur. Eski dönemlerde biz 360 kişiydik. Şu anda 8 kişi kaldık. 1-2 arkadaşım çocuğunu yetiştirdi. Başka da kimse yetişmiyor' ifadelerini kullandı.

Yiyecek ve içecekler için kullanılan bakır eşyaların sağlıklı olduğunu da sözlerine ekleyen Amiklioğlu, herkese bakır eşya kullanımını tavsiye etti.

Her yerin oldukça canlı yiyeceklerin ise oldukça güzel ve lezzetli olduğunu söyleyen Baron, tekrar geleceğini belirtti. Jamos Baron İstanbul'dan gezmeye başladıklarını, Safranbolu ile devam ettiklerini Çekerek ilçesinden sonra Kapadokya'ya gideceklerini söyledi.

Rota boyunca çiftlik alanlarını gördüğünü söyleyen Baron, farklı semtler ve farklı güzellikler gördüğünü ifade etti. Gezisine annesi, babası, kız kardeşi ile ailece çıktıklarını ve insanların misafirperver olduğunu sözlerine ekledi.

Köyde başlayan kurban kesimlerinin ardından hazırlanan et paketleri, gönüllüler tarafından tek tek evlere ulaştırılıyor. Özellikle yaşlı, dar gelirli ve yalnız yaşayan vatandaşlar unutulmazken, köy sakinleri her yıl bu geleneği sürdürdüklerini belirtti.

Köy muhtarı Nejdet Bilgin, bayramın birlik ve beraberlik duygularını güçlendirdiğini ifade ederek, 'Kurban ibadetinin en önemli yönlerinden biri paylaşmaktır. Köyümüzde kimsenin bayramda etsiz kalmaması için herkes elinden gelen desteği veriyor' dedi.

Vatandaşlar ise yapılan yardımlaşmanın hem toplumsal dayanışmayı artırdığını hem de bayram sevincini büyüttüğünü söyledi.

'Sabahları iş, akşamları antrenman'

Spora başlamadan önce kardeşiyle sürekli kavga ettiğini ve bu nedenle ailesinin boksa gitmesine karşı olduğunu anlatan milli sporcu 17 yaşındaki Tamer Kurt, 'Sabahları iş, akşamları antrenman şeklinde hayatımı devam ettiriyorum. Küçükken kardeşimle çok kavga ederdik. Sürekli kardeşimi döverdim. Babam da bu yüzden spora ilk başta sıcak bakmadı, daha çok kavga edeceğimi düşündü. Tam aksine spora başlayınca ne kavga ettim, ne de mevzu yaptım. Hep ılımlı bir insan olmaya çalıştım. Kavgadan çekindim, kavga edenlerden uzak oldum. Sanayide kaportacıyım. Çoğu insan yaptığımın çok zor bir şey olduğunu söylüyor, beni tebrik ediyor. Çok azimli olduğumu söylüyorlar bu da benim çok hoşuma gidiyor ve daha azimli oluyorum, daha çok çalışıyorum. Bu sporda pek bir hedefim yoktu, dövüşmeyi öğrenmek istiyordum. Sonrasında baktığım sporun daha ciddi ve biraz daha resmi bir spor olduğunu öğrendim. Salonumuzdaki abiler, ablalar güzel dereceler elde edip salonumuza dönüş yaptığı zaman çok heves ettim. Ben de onlar gibi derece elde etmek istedim. Sonrasında yavaş yavaş küçük maçlardan, büyük maçlara doğru çalışarak, çabalayarak, şampiyon olarak geldim. Şampiyon oldukça daha iyisini yapasım geldi. Çok çalıştım, daha iyilerini elde ettim Allah'a şükür' dedi.

'İleride kaportacı olarak dükkan açmayı düşünüyorum'

Azimle çalıştığı alanda hedeflerini anlatan Tamer Kurt, 'Geçtiğimiz aylarda Hindistan'da gerçekleşen Dünya Kupası'nda rakiplerimi eleyerek kick boks 60 kilo full contact alanında gençlerde şampiyon oldum. Hedefim dünya şampiyonu olmak, en zirveyi görmek. Sonrasında ileriki maçlara da aynı şekilde, her girdiğim maçta güzel bir derece, güzel bir şampiyonluk elde etmek istiyorum. İleride kaportacı olarak dükkan açmayı düşünüyorum. Kendimi sanayi alanında biraz daha geliştirmeyi isterim hedefim o. İki alanda da hedefim var, sanayide çok güzel bir usta olup dükkan açıp ismimi duyurmak, sporda ise dünya şampiyonu olmak, büyük kitlelere hitap etmek isterim' ifadelerini kullandı.

'Bu sürecin sonunda şampiyonluğa, başarıya ulaştık'

Selçuklu Belediyesi Kickboks antrenörü Fatih Koçyiğit ise, 'Tamer'i biz spor okullarından seçtik. Yetenekli bir çocuktu. Altyapı takımına aldık. Altyapı takımından A takımına geçti. Ardından maçlara, müsabakalara girdi ve Türkiye şampiyonu oldu, Milli takıma girdi. Milli takımda Hindistan'da düzenlenen Dünya Kupası'nda şampiyon oldu. Tabii bu azim, çalışma, artı kendisi ekstradan gündüzleri sanayide çalışıyor. Sanayiden çıkıp antrenmana geliyor, antrenman yapıyoruz beraber ardından bu sürecin sonunda şampiyonluğa, başarıya ulaştık' diye konuştu.

'Bu sepetlerle çocuklarımı büyüttüm'

40 yıldır sazlıklardan topladığı kamışları işleyerek geçimini sağladığını anlatan 63 yaşındaki Kemal Süzgün, mesleğin sadece bir iş değil yaşam biçimi olduğunu ifade ederek, 'Ben bu işi 40 yıldır yapıyorum. Çocuklarımı bu sepetlerle büyüttüm. Askere gittim, eşim burada sepet yapıp pazarda sattı, bana harçlık gönderdi. Biz bununla geçindik' diye konuştu.

Bir zamanlar pazarda kapış kapış satılıyordu

Eskiden pamuk taşımadan, çamaşır selesine, ekmek taşımadan saman işine kadar hayatın her alanında kullanılan sepetlerin bugün neredeyse unutulduğunu ifade eden Süzgün, plastik ve teknoloji ile ürünlerin geleneksel üretimi bitirme noktasına getirdiğini söyledi. Geçmiş yıllarda pazarlara götürdükleri sepetlerin kapış kapış satıldığını kaydeden Kemal Süzgün 'Pazara 100-200 sepet götürürdük. Esnaf başımıza toplanırdı. Şimdi alan yok denecek kadar az, özellikle buralarda pamuk üretiminden vazgeçilmesi ile sepete ilgi yok olma noktasına geldi' dedi.

Kamışlar derelerden toplanıyor, günlerce işleniyor

Sepetlerin zahmetli bir süreç sonunda ortaya çıktığını anlatan Süzgün, kullanılan kamışların derelerden ve tarlalardan toplandığını ve kullanım alanına göre kamış ölçüsünün farklı olduğunu ifade ederek, 'Kamışlar önce kesiliyor, ardından soyulup ince şeritler haline getiriliyor. Her sepet için farklı kamış gerekiyor. Büyük sepete kalın kamış kullanılır. Günlerce emek veriyoruz' dedi.

'Eskiden buğdayla, bulgurla takas ederdik'

Roman vatandaşların geçmişte sepet yaparak geçimlerini sağladığını anlatan Süzgün, sepetlerin para yerine takas aracı olarak da kullanıldığını ifade ederek; 'Buğdayla değişirdik, bulgurla değişirdik, tavukla değişirdik. Karnımızı bununla doyururduk. Şimdi insanlar plastiğe yöneldi. Her şey kolaylaştı ama el emeğinin değeri kalmadı' ifadelerini kullandı.

Süzgün, emeğin karşılığını alamadıkları için gençlerin işi bıraktığını mesleğin yok olma tehlikesiyle karşı karşıya olduğunu söyledi.

Süzgün, 'Gençler öğreniyor ama geçim olmayınca devam etmiyor. Bu sanat ölmesin istiyoruz. Bu bizim kültürümüz, geçmişimiz' diyerek sepet örgüsünün korunması gerektiğine vurgu yaptı.

Göynük ilçesine bağlı Sarıcalar köyünde nesilden nesile aktarılan ve bayram sabahlarına neşe katan 'oluğa atma' geleneği, bu Kurban Bayramı'nda da renkli görüntülere sahne oldu. Alınan bilgiye göre, sabah 06.06'da kılınan bayram namazının ardından cami cemaati, namaza katılmayan köy sakinlerini ve gençleri tespit etti. Namaz sonrası bir araya gelen köylüler, uyanamayan gençlerin evlerine sürpriz baskınlar düzenledi. Yataklarından zorla kaldırılan gençler, evlerinden alınarak köy meydanında bulunan içi buz gibi suyla dolu oluğa götürüldü. Namazı kaçıranlar, köylülerin tekbirleri ve alkışları eşliğinde soğuk suya atıldı. Yüzleri güldüren ve köyde gelenek haline gelen bu eğlenceli uygulama, bayramlaşma merasimine de ayrı bir renk kattı.

'Bulunmayan her şeyi buluyorduk'

Çalışma hayatına kardeşiyle birlikte başladığını belirten Hüseyin Orhan, 1986 yılına kadar burada hizmet verdiklerini anlattı. Kardeşiyle hiçbir dargınlık yaşamadan işlerini ayırdıklarını ve aynı yıl İstiklal Caddesi'ndeki mevcut iş yerini açtığını ifade eden emektar esnaf, 'Yok yok Hüseyin' olarak anılmasının nedenini, o dönem İzmit'te bulunmayan ürünleri her cumartesi İstanbul'dan temin ederek müşterilerine sunmasına bağladı. Orhan, 'Çevremde 'Yok Yok Hüseyin' olarak tanınmamın asıl sebebi, işe başladığım ilk yıllarda İzmit'te pek çok ürünün bulunmamasıydı. Eksikliğini hissettiğimiz her şeyi, her cumartesi günü İstanbul'dan temin ederek müşterilerimize hizmet veriyorduk' dedi.

'Ayakta durduğum müddetçe bu işe devam edeceğim'

Meslekte 41 yılı geride bıraktığını ve yılların çalışmakla geçtiğini anlatan usta esnaf, 'Bütün iş çalışmak. Dürüst çalıştık ve bugüne kadar geldik. Mümkün olduğunca bu işleri devam ettirdik. Arkadan da gelen yok. Benden başka bu işi yapacak yok. Ömrümüz ne kadarsa, ayakta durduğum müddetçe bu işe devam edeceğim' diye konuştu.

'Yapamadığımız çok az şey var'

Kocaeli'de kendi yaptığı işi yapan başka kimsenin kalmadığını vurgulayan Orhan, alışveriş yapılacak çok yer olmasına rağmen kendi dükkanının işleyişinin farklı olduğunu belirtti. Müşterilerin arayıp da bulamadığı ürünleri 1-2 hafta içinde mutlaka bir yerlerden temin ettiğini söyleyen Orhan, 'Alışveriş yapılacak çok yer var ama benim gibi 'yok yok' yok. Bana geliyorsun, bulamadığın ürünü 1 hafta ya da 15 gün sonra buluyoruz. Bir yerlerden temin ediyoruz, herkes günlük şeyler satıyor. Bizim günlükle işimiz yok. Kimin derdi varsa onları da halletmeye çalışıyoruz. Diyelim ki, bir düdüklü tencerenin parçası var ve bulunamıyor. Bizde yılların tecrübesi var, oradan buradan bulmaya çalışıyoruz. Hizmet için çok uğraşıyoruz. Yapamadığımız çok az şey var' ifadelerini kullandı.

Eskiden bulunamayan düdüklü tencere ve blender gibi mutfak eşyası parçalarının artık yüzde 80'ini dükkanında bulundurduğunu söyleyen emektar esnaf, çocuklarının 'Baba artık yeter' diyerek işi bırakmasını istemesine rağmen ayakta durduğu müddetçe mesleğine devam edeceğini ve sağlığını çalışmaya borçlu olduğunu kaydetti.

Meslek hayatına dair önemli bir detayı da paylaşan Hüseyin Orhan, 1986 yılında İzmit'te kuru kahve satan kimsenin olmadığını hatırlatarak, 'Her cumartesi İstanbul'a gidiyordum, 10 tane almaya başladım. Kuru kahveyi İzmit'e tanıtan benim diyebilirim' şeklinde konuştu.

Arefe gününden itibaren hazırlanmaya başlanan halise için köy halkı bir araya geliyor. Kazanlarda saatlerce pişirilen yemek, daha sonra taziye evinde köylülere ikram ediliyor. Aynı sofrada buluşan köylüler hem bayramlaşıyor hem de yıllardır yaşatılan bu geleneğin mutluluğunu birlikte paylaşıyor.

Cemalettin Köyü Muhtarı Abdullah Cebe, köyde bayramların dayanışma ve kaynaşma içerisinde geçtiğini belirterek, bu geleneğin nesilden nesile aktarıldığını söyledi. Cebe, 'Bayramlarda tüm köylülerimiz bir araya geliyor. Hep birlikte hazırladığımız haliseyi aynı sofrada paylaşarak hem bayramlaşıyor hem de birlik beraberliğimizi güçlendiriyoruz. Bu geleneği yaşatmaya devam edeceğiz' dedi.

Olay, merkez Yıldırım ilçesi Eğitim Mahallesi'nde meydana geldi. Aldığı büyükbaş kurbanlığı çatıda kesmek isteyen vatandaş, büyükbaş hayvanı merdivenlerden 6'ıncı kata çıkardı. Hayvanın sakinliği dikkat çekerken, o anlar saniye saniye amatör kamera ile kaydedildi.

'Semptomlar geldiğinde doktora başvurmaları gerekiyor'

Çocuklarda alerjik reaksiyonların belirtilerini sıralayan Çocuk Enfeksiyon Hastalıkları Bilim Dalı Başkanı Doç. Dr. Özge Metin Akcan, 'Kalabalık ortamlara yine gireceğiz ama kışa göre şansımız var. Havalar daha sıcak, özellikle kalabalık ortama girdiğimiz zaman odaları havalandırmaya, çocukların dışarıda daha çok vakit geçirmesine dikkat etmemiz gerekiyor. Tabii dışarıda vakit geçirirken de mevsim itibariyle çayır, çimen, polen alerjilerine, gözlerde yaşarma, burun akıntısı, öksürük gibi semptomlara dikkat edilmesi gerekiyor. Daha önceden özellikle bilinen çayır, çimen, polen alerjisi varsa bu açıdan uyanık olmaları gerekiyor. Çocuklarda gözlerde yaşarma, devam eden burun akıntısı, burnunu eliyle silip burnun üzerinde böyle çizgi dediğimiz alerjik selam işareti yapma, onun dışında daha çok akciğer semptomlarıyla hızlı nefes alıp verme, hırıltı, hışıltı gibi semptomlarla gelebiliyor. Bunlar olduğu zaman tabii ki hemen doktora başvurmaları gerekiyor' dedi.

'Sıvı alımına dikkat etmek gerekiyor'

Özellikle rotavirüs kaynaklı rahatsızlıkların kusma, ateş ve sık dışkılama şikayetleriyle ortaya çıkabileceği belirten Doç. Dr. Özge Metin Akcan, 'Aslında salgına bu dönemde daha çok mevsimsel yine virüsler neden olabilecektir. Yine el yıkamaya dikkat edeceğiz. Kalabalık ortamlara dikkat edeceğiz. Sık sık odalarımızı havalandıracağız. Alerjik semptomlarımıza dikkat edeceğiz. Bir yere gideceksek yanımıza ateş düşürücümüzü, alerji şurubumuzu alacağız. Ek bir şeye de gerek yok bu aşamada. Mevsim itibariyle ishaller de çok arttı bu dönemde. Özellikle rotavirüsler belirgin olarak karşımıza çıkmakta. Bu rahatsızlık bol miktarda sulu dışkılama, kusma, ateşle gelebiliyor, bazen birkaç gün sürerken bazen bu 1-2 haftaya kadar uzayabiliyor. Bu dönemde sıvı alımına dikkat etmek gerekiyor. Kusmaları tekrarlıyorsa doktora gelmeye dikkat etmek gerekiyor. Sık sık sıvı gıdalarla besleyip çocuğu susuz bırakmamak gerekiyor. Susuz kalan çocukta işte göz küreleri çöküyor, ağzımız kuruyor, cilt turgoru dediğimiz cildin nemlenmesi bozuluyor, çocuk uykuya eğilimli hale geliyor. Bu aşamada da ihmal etmemek gerekiyor' diye konuştu.

'Sakarlığımız başımıza dert oldu'

Kurban etlerini tarttığı esnada elini teraziye kaptıran ve tedavisinin ardından yaşadığı talihsiz kazayı anlatan Uzay Güler, vatandaşları uyararak şöyle konuştu:

'Terazinin arasına elim sıkışmıştı. Onu çekerken bir anda hızlı gelmesiyle elim saca çarptı ve kesildi. Bir şey olmadığını düşünmüştüm ama hastaneye geldiğimde tendonlarımda da bir zarar olduğunu söylediler ve tendonları diktiler, parmağımı da diktiler. Sakarlığımız başımıza dert oldu. Benim aslında bıçakla da işim yoktu ama içeride gördüğüm kadarıyla çok daha ciddi vakalar vardı. Bu konuda halkımızın dikkat etmesini ve bu işleri bilinçli kişilere bırakmasını öneriyorum; ben de dahil.'

'Yeğenimi 7 gün sonra enkazdan çıkarttık, aileden sadece yeğenim kaldı ve bizde tek yaşıyor'

Depremde kaybettiği abisinden emanet olan yeğeniyle mezarlığa ziyarete gelen Ömer Hariri, 'Depremde abimi, yengemi ve 2 yeğenimi kaybettim. Depremde sağ çıkan bir yeğenim kaldı. Yeğenimi 7 gün sonra enkazdan çıkarttık. Aileden sadece yeğenim kaldı ve bizde tek yaşıyor. Ben amcası oluyorum. Her zaman buraya geliyoruz. Abimi kaybettiğim için bayram zor geçiyor. Üzgünüz ve çok özlüyoruz. Sadece her bayramda değil, her zaman geliyoruz. Oğlunu getiriyorum ve burada dualar okuyorum' dedi.

'Depremde babamı, annemi ve 2 kardeşimi kaybettim, her zaman geliyorum ve dualar ediyorum'

Depremde ailesini kaybedip 6 gün sonra enkazdan kurtulan 12 yaşındaki Şahabettin Hariri, 'Deprem olduğuna uyandık ve kapıya doğru koştuk. Birdenbire bina çöktü. Benim babam enkazda altında dördüncü gün öldü. Ben enkaz altında 6 gün kaldım. Depremde babamı, annemi ve 2 kardeşimi kaybettim. Her zaman geliyorum ve dualar ediyorum' ifadelerini kullandı.

Derneğin Kurucu Başkanı Şenay Çalışır, derneğin kelebek hastası çocuklar için Diyarbakır'da kurulduğunu ve Türkiye'ye hizmet veren bir dernek olduğunu ifade etti. Çalışır, 'Her yıl olduğu gibi bu yıl da Kurban Bayramı'nda hayırseverlerimize vekaleten kurban kesimimiz olup önceliğimiz Diyarbakır'daki kelebek ailelerimiz ve sonrasında yetim ve ihtiyaç sahibi ailelerimize ulaştırmaktır. Bugün Allah nasip ederse 30 kurbanımızı burada keseceğiz. 150 ailemizi davet ettik. Burada tartı üzerinde etlerimiz tartılarak herkese eşit şekilde inşallah dağıtılacak. Bize bu desteği sağlayan, bizi bu iyilik köprüsünde vesile kılan bütün hayırseverlerimize teşekkür ederim, hayırlı bayramlar diliyorum' ifadelerini kullandı.

Kelebek hastası oğlu ile birlikte kesim alanına gelen Şeyma Can ise Çalışır'a çok teşekkür etti. Can, 'Hayırseverlerden de Allah razı olsun. Allah herkesin hayrını kabul etsin. İyi bayramlar' dedi.

Öte yandan, hastaneye kendi imkanlarıyla gelen acemi kasapların yaşadıkları talihsiz kazaya ve yaralarına rağmen hallerine gülmeleri ve kameralara tebessüm etmeleri dikkat çekti. Kurbanlık hayvanın tekmelemesi ve bıçak kayması sonucu yaralanarak hastaneye başvuran bir vatandaş, 'Hayvanı çıkartmaya çalışırken tekmeledi. Kolu kırıldı. Hayvanı çıkarttık, keserken bıçak kaydı. Hastaneye geldim ve tedavi oldum' ifadelerini kullandı.

Acil servislerde yoğunluk oluşurken, sağlık ekipleri yaralılara müdahalede bulundu.

'Dayım 20 yıl önce Şırnak'ta şehit oldu'

20 yıl önce şehit olan dayısının kabrini ziyarete gelen Samet Talha Çiçek, 'Tabii ki duygusalız. Dayım 20 yıl önce Şırnak'ta şehit oldu. Her bayram geliyoruz. Çok da üzüntülü oluyoruz. Dayım kahramanca şehit olmuş. Biz de bu durumla gurur duyuyoruz' şeklinde konuştu.

10 ay önce yeğeni şehit olan Fikrîye Akpolat ise, 'Bu acının tarifini anlatmak zordur. Şehit olduğu için seviniyorum ama yürek dayanmıyor. 23 yaşındaydı, kardeşleri var' ifadelerini kullandı.