Geçmişte toplumun en itibarlı ve zahmetli zanaatları arasında yer alan demircilik, gelişen sanayi ve fabrikasyon ürünlerin yaygınlaşmasıyla birlikte tarih sahnesinden siliniyor. Van'ın İpekyolu ilçesinde bu köklü mesleğin bayrağını taşıyan Halil ve İsmail Kalender kardeşler, yarım asırdır demir dövdükleri eski atölyelerinde adeta zamana karşı direniyor.
Babadan oğula geçen zanaatı 39 yıldır aynı azimle sürdüren kardeşler, hem evlerinin geçimini sağlamak hem de asırlık kültürü yaşatmak için dükkânlarının kapılarını her sabah aynı inançla açıyor. Ancak modern dünyanın getirdiği kolaylıklar ve seri üretim, el emeği göz nuru bu mesleği her geçen yıl biraz daha tüketiyor.
'Meslek bitme noktasına geldi'
İHA muhabirine konuşan demirci Halil Kalender, iki kardeş olarak babadan kalma mesleği 36 yıldır sürdürdüklerini belirtti. Kendilerinden sonraki yeni neslin ise bu işi yapmak istemediğini ifade eden Kalender, 'Gençler ilgilenmiyor. Nesil gittikçe tükeniyor, meslek de bitme noktasına geldi. Artık yapacak bir şey kalmadı. Gençler rahatlığa alışmış, çalışmak istemiyor. Çırak da yok. Bu meslekle artık geçinmek çok zor, neredeyse mümkün değil. Biz de başka bir iş bilmediğimiz için mecburen devam ediyoruz' dedi.
Yeni üretilen ürünlerin genellikle hazır malzeme olduğunu dile getiren Kalender, 'Ancak bunlar sağlıklı ve kaliteli ürünler değil. Eskiden aldığınız bir masa ya da sandalye 10-15 yıl dayanıyordu. Malzemeler sağlamdı. Şimdi ise o sağlamlığı bulmak mümkün değil. Her şey daha dayanıksız üretiliyor. İnsanlar da artık tamir ettirmek yerine yenisini almayı tercih ediyor' diye konuştu.
'Bu meslekte bereket var'
Gençlere tavsiyede bulunan Kalender, 'Bu iş helal kazançtır, alın teridir. İşini düzgün ve doğru yaparsan para kazanırsın. Belki çok büyük paralar olmaz ama bereketli bir kazançtır. Paramızın bereketini görüyoruz. Bu meslekte bereket var. Yeter ki işini dürüst ve doğru yap' şeklinde konuştu.
