Haber / Barış Çoban
Uygarlıkların doğduğu topraklar olan Ortadoğu’nun “Verimli Hilal” olarak bilinen bölgesindeki ilk çiftçi topluluklar, milattan önce 9500- 9200 yılları arasında, "Neolitik kurucu bitkiler" adı verilen ilk bitki türlerini evcilleştirip, yerleşik yaşama geçişin temellerini atmışlardır. Bu bitkiler; İki tür buğday, arpa, mercimek, burçak, keten, nohut ve bezelye olmak üzere toplamda sekiz türdür.
Mersin’in Toroslar ilçesinde yer alan Yumuktepe Höyüğü ise milattan önce 7000 yılından, milattan sonra 1300 yılına kadar devam eden hemen hemen kesintisiz tabakalanmaya sahip bir yerleşmedir.
Yumuktepe, Neolitik Çağ arkeobotanik verileri Mersin'in ilk çiftçilerinin doğal bitki kaynaklarını iyi tanıdıklarını ve yoğun bir şekilde kullandıklarını gösteriyor. Yumuktepe Neolitik köyündeki beslenme kültüründe önemli bir yer teşkil eden siyez buğdayı ve arpanın yabani atasının Mersin ve çevresinde yetişmemesi bu türlerin dışarıdan bu bölgeye yayılım yoluyla ulaşmış olabileceği görüşünü destekliyor.
Yumuktepe’de yapılan kazılarda hem Neolitik hem de Kalkolitik Çağ’a ait onlarca tohum türü bulundu. Araştırmalar sürdükçe yeni tohumlar da bulunmaya devam ediyor. Kazılarda şu ana kadar bulunan ve Mersin Arkeoloji Müzesi’nde sergilenen tohum türlerinin bazıları şöyle: Siyez buğdayı, nohut, burçak, incir, mercimek, kavulca buğdayı, kavulca başakcığı, başakçık, arpa, zeytin çekirdeği, üzüm çekirdeği, bezelye ve mürdümük.
