Dünyanın en büyük kulübünü yok olmaktan kurtaran kayıp bir köpek kadar değer görmedik.
Manchester United, o zamanlar Newton Heath adıyla anılıyordu ve borç batağındaydı. Kapanma tehlikesi ile karşı karşıyaydı. Kulüp Kaptanı Harry Stafford, para toplamak için sadık köpeği Major ile sokak sokak dolaşıyordu. Umutlar bir gün tükenirken Major, Manchester’in kalabalık sokaklarında gözden kayboldu.
Stafford perişandı. Major ise zengin bir bira fabrikası olan John Henry Davies’in kızının yanına sığındı. Kız köpeği çok sevmişti.
Stafford köpeği almaya gittiğinde Davies ile tanıştı.
Davies köpeği kızına bırakması karşılığında kulübün tüm borçlarını ödemeyi kabul etti. Davies Kulübü satın aldı. Renkler; Yeşil-Altından, Kırmızı Beyaza dönüştü ve Kulübün adı Manchester United oldu.
Bugün milyar dolarlık dev.
Ama her şey Harry Stafford’dun sadık dostu Major’un kaybolmasına bağlıydı.
Köpek sevgisinin bir kulübü kurtarması ayrıca düşündürücü bana göre.
Mersin’de binlerce insanın bir Major kadar değer görmemesi, iş insanlarının, büyük firmaların kayıtsız kalması, insanın değersiz hissetmesine neden oluyor.
Bir kulübün yaşaması için bu ülkede köpek mi olması gerekiyor? MİY’e doğru insan geldiğinde tarih hep 1925 olacak.
