Hava soğuyunca gölge veren ağaçlar unutulur. Tıpkı işi bitince unutulan kulüpler gibi.
Şuan bir avuç insanın dışında hiç kimsenin umurunda değil Mersin İdman Yurdu. Çünkü işleri bitti, reklama ihtiyaç kalmadı, kulüp süper ligde de değil. Neden zaman ayırsınlar, ekonomik destek versinler?
Yani harç bitti yapı paydos gibi oldu.
Ama geçmişte MİY sayesinde isim yapanlar, kazananlara vefa bulaşsın yüreklerine çünkü nankörlükle ömür geçmez. MİY’i yaşatmak, kente kazandırmak bu kadar zor olmamalı.
Üstelik borcu 3 milyon dolar civarındayken. Bu rakamlar futbolda komik rakamlar bir kaç özel proje ile çok rahat kapatılabilir.
Hep dediğim gibi kırılan güven ses çıkarmaz ama her şeyi değiştirir. Şuan bir bakıma MİY ‘e olan da bu. Geçmişteki idareciler süreci kötü yönettiği için şuan destek vermek isteyenler ister istemez ince eleme yapıyor.
Güven tazelemek, destek bulmak, sorumluluk almak elbette bu dönem zor ama biz zor olanı severiz. Belki bu defa daha sağlam döneriz sonuç olarak her inişin bir çıkışı da olur.
Belki çıkış zamanı geldi sadece birkaç kahramana ihtiyaç var.
Çıkarsız, hesapsız hareket edecek.
