Dünya liderleri iklim krizini Antalya’da masaya yatırırken, Akdeniz’in kıyısında bulunan Mersin de bu krizin etkilerini her geçen gün daha fazla hissediyor. Peki uluslararası kürsülerde verilen sözler, Mersin’in susuz kalan topraklarına, yanan ormanlarına ve betonlaşmayla mücadele eden sahillerine ne zaman yansıyacak?
Antalya bugün dünyanın gözünü çevirdiği kentlerden biri. 9-20 Kasım tarihleri arasında gerçekleştirilen Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Konferansı COP31 kapsamında dünyanın dört bir yanından temsilciler iklim krizini, çevre politikalarını ve geleceğin nasıl şekilleneceğini tartışıyor.
Antalya’da kurulan masalarda küresel ısınma, karbon salımı, fosil yakıtlar, yenilenebilir enerji ve iklim finansmanı konuşuluyor. Elbette bunların tamamı insanlığın geleceği açısından önemli başlıklar. Ancak insanın aklına şu soru geliyor: Antalya’da konuşulanlar, hemen yanı başındaki Mersin’de neyi değiştirecek?
Çünkü Mersin, iklim krizini yalnızca bilimsel raporlardan veya uluslararası toplantılardan takip eden bir kent değil. Bu krizin sonuçlarıyla doğrudan karşı karşıya.
Bir tarafta Akdeniz’in mavisi, diğer tarafta tarımsal üretimin bel kemiği olan verimli topraklar… Mersin, sahip olduğu doğal zenginliklerle iklim değişikliğinin etkilerine karşı korunması gereken kentlerin başında geliyor.
Akdeniz kıyısında uzanan kentte deniz, yalnızca turizm ve rekreasyon alanı değil; aynı zamanda ekonomik, kültürel ve ekolojik yaşamın temel unsurlarından biri.
Deniz suyu sıcaklıklarının yükselmesi, kıyı ekosistemlerinin değişmesi, deniz kirliliği ve kıyı alanları üzerindeki yapılaşma baskısı birlikte değerlendirilmeli. İklim değişikliğinin etkileriyle mücadele etmek isteyen bir kentin, kıyılarını korumayı da öncelikli gündemine alması gerekiyor.
Mersin'in Toroslar'a uzanan ormanları, doğal yaşam alanları ve su kaynakları da iklim krizinin etkilerine karşı korunmalı. Orman yangınları, su kaynaklarının azalması ve kontrolsüz yapılaşma birbirinden bağımsız sorunlar olarak görülemez. Bunların tamamı kentin geleceğini etkileyen ortak bir çevre meselesidir.
Üstelik iklim krizi yalnızca kırsal alanları ilgilendirmiyor. Kent merkezinde artan yapılaşma, azalan yeşil alanlar ve yetersiz gölgelendirme, sıcak hava dalgalarının etkisini daha da ağırlaştırabiliyor.
Mersin gibi yaz aylarında yüksek sıcaklıkların yaşandığı bir kentte yeşil alanları artırmak, ağaçlandırma çalışmalarını güçlendirmek ve kent planlamasını iklim koşullarına göre yeniden değerlendirmek artık bir tercih değil, zorunluluk.
Antalya'daki COP31'in temel gündemlerinden biri, iklim politikalarında verilen sözlerin uygulamaya geçirilmesi. Türkiye'nin ev sahipliğinde gerçekleştirilen zirvede de iklim uyumu, finansman, dayanıklı kentler ve temiz enerji gibi başlıklar öne çıkıyor. Mersin'de daha güçlü bir su yönetimi, üreticiyi koruyan tarım politikaları, ormanların korunması, kıyı ekosistemlerinin gözetilmesi ve yeşil alanların artırılması gerekiyor.
Bunun için merkezi yönetim, yerel yönetimler, üniversiteler, meslek odaları, çevre örgütleri ve kentte yaşayan yurttaşlar birlikte hareket etmeli.
Antalya'da dünyanın geleceği konuşulurken Mersin'in de kendi geleceğini masaya yatırması gerekiyor.
Çünkü iklim krizi sınır tanımıyor. Antalya'da alınan bir kararın Mersin'de karşılık bulması, Mersin'de atılacak bir çevre adımının da bölgenin geleceğine katkı sunması mümkün.
